دوم آنكه : مدت حمل وفصال سى ماه بودن به آيهء ديگر كه دلالت مىكند بر آنكه مدت رضاع دو سال است اشاره است به آنكه مدت حمل شش ماه بوده ، ودانستى كه در اين امّت مخصوص آن حضرت بود . سوم آنكه : بعد از اين مىفرمايد حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلى والِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ « 1 » يعنى : « تا آنكه رسيد به حدّ نهايت قوّت بدن وعقل ورسيد به چهل سال گفت : پروردگارا ! الهام كن مرا وتوفيق بده كه شكر كنم نعمت تو را آن نعمتي كه انعام كرده‌اى تو بر من وبر پدر ومادر من واينكه بكنم عملي كه بپسندى آن را » ، واين مناسب آن حضرت است كه امامت آن حضرت در حوالي سال چهل از عمر شريف آن حضرت بود . چهارم آنكه : بعد از اين فرموده است وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي « 2 » يعنى : « واصلاح كن از براي من در ميان ذرّيّهء من » يعنى بعضي از ايشان را ، واين مناسب آن حضرت است كه دعا از براي امامان از ذرّيّهء خود كرد به امامت ؛ لهذا دعا از براي بعضي از ايشان كرد زيرا كه نمىتوانست بود كه همه امام شوند ، چنانچه حضرت صادق عليه السّلام فرمود : اگر « اصلح لي ذرّيّتي » مىگفت هرآينه همهء ذرّيّهء آن حضرت امام مىشدند « 3 » . وأحاديث بسيار در آيهء وَآتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ « 4 » وارد شده از طريق عامه وخاصه كه مراد از ذي القربى ، فاطمه عليها السّلام است ؛ ومراد از حق ، فدك است . وبعد از نزول اين آية رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فاطمه عليها السّلام را طلبيد وفدك را به أو تسليم نمود « 5 » . وذكر هر يك از اين اخبار ، موضع ديگر دارد كه ان شاء اللّه در آنجا بيان خواهد شد .

--> ( 1 ) . سورهء احقاف : 15 . ( 2 ) . سورهء احقاف : 15 . ( 3 ) . كامل الزيارات 57 ؛ علل الشرايع 206 . ( 4 ) . سورهء اسراء : 26 . ( 5 ) . كافى 1 / 543 ؛ امالى شيخ صدوق 424 ؛ شواهد التنزيل 1 / 438 - 442 ؛ تفسير الدر المنثور 4 / 177 .